Ժամանակակից Իրանի քաղաքականության արմատները. Աննա Գևորգյան

Արդար կառավարման մասին միֆոլոգեմը, որի վրա իր գաղափարախոսությունն էր խարսխել Խոմեյնին, որը, երբ առաջնորդում էր ընդդեմ շահի պայքարը, քաղաքացիները ընդզվումը ընդդեմ Մուհամմադ Ռեզա շահի, առանցքային հիմնասյունը այս միֆոլոգեմն էր: Ոչ թե նա ոչ լեգիտիմ էր կամ վատ կառավարիչ, ոչ, նա անարդար կառավարիչ էր, և կարիք ունեին արդար կառավարման, արդար կառավարչի: Այս միֆոլոգեմը լեգիտիմացնելու համար հղում էր կատարվում Մուհամմադ մարգարեի կառավարման ժամանակաշրջանին, որը համարվում էր իդեալական, ամենաարդարը: Եվ որպեսզի այդ ամենաարդար կառավարումը վերածնունդ ապրի, պետք էր պայքար մղել անարդար կառավարչի դեմ, տապալել նրա իշխանությունը և ստեղծել արդար կառավարություն: Այս միֆոլոգեմը գլխիվայր շրջված ներկայացավ, քանի որ եթե ընդհանրապես մուսուլմանների համար արդար կառավարություն էր միմիայն Մուհամմեդ մարգարեի և նրա կառավարությունը, ապա Իմամ Խոմեյնին հույս էր տալիս քաղաքացիներին՝ հավատացնելով նրանց, որ այդ կառավարումը հնարավոր է վերականգնել: Ինչպե՞ս: Տասներկու իմամական-շիական գաղափարախոսության մեջ կա իմամաթի գաղափարը, երբ Մուհամմադ մարգարեից հետո նրա ժառանգները՝ նրա հորեղբոր տղա Ալին, որ նաև նրա փեսան էր, և Ալիի ժառանգները՝ մինչև տասներկուերորդ իմամ, համարվում են արդար կառավարիչներ և իմամներ, որոնք իշխանության օրոք հնարավոր է ունենալ այնպիսի կառավարում, ինչպիսին կար Մուհամմադ մարգարեի օրոք: Սակայն տասներկուերորդ իմամը թաքուցման մեջ է, ոչ թե մահացել է, այլ թաքնվել է պարզապես և սպասում է հարմար ժամի վերադառնալու համար: Այդ հարմար ժամը շիական գաղափարախոսության մեջ պիտի համապատասխանի քաոսային իրավիճակին: Սա նաև մեկ այլ միֆոլոգեմի հիմքն է՝ մեսիանիզմի միֆոլոգեմի…


Powered by WordPress. Хорошие темы для WP, просто Drupal, CMF WordPress русский.